Lenge sidan sist! Eg har hatt ei god pause i Shanghai ei vekes tid der eg har besøkt Ilija. Før det tråkka eg på som bare det for å rekke flighten min frå Kunming. Då eg booka flighten min rekna eg ut distansen på motorvegen. Rookie mistake. Gamlevegen, som eg på sykkel må (bør) ta, er gjerne 20% lengre og med vesentleg fleire akkumulerte høgdemeter. Det vart lange dager. Men då er det berre å setje Gluecifer på øyret, så ordner det seg. Typisk sånn her var det når eg zooma inn på kartet på mobilen:
1. Dette ser då ikkje så gale ut! 2. Jaja, litt jobbing då. 3. End life:
Her er litt av grunnlaget for kartet over. Denne klatringa vart på 1500 høgdemeter:
Ser at eg har tatt veldig mykje vegbileter siste tida. Eg er svært imponert av kva dei får til her i Kina:
Flott landskap med små landsbyar som ligg på toppen av åsar:
Det er massevis av damanlegg i dalane i Sichuan og Yunnan:
Provinsen eg har vore i no, Yunnan, er mykje lågare enn den tibetanske høgsletta. Det er difor mykje frodigare her. Det er også monge dalar og ergo mykje klatring. Men kroppen fungerer så veldig mykje betre enn den gjorde i høgda. Det er først når ein kjem ned at ein kjenner korleis høgda har tatt i.
Flotte rismarker longs vegane eg sykler på:
Marked med ferske grønnsaker og søt frukt:
No er eg altså på veg i retning Laos. Eg reknar med å ha kome over grensa om ei dryg veke. Om eg kjenner kinesisk byråkrati rett, noko eg gjer, så tar grensepasseringa ein full dag. Eg har verkeleg likt Kina. Det er eit fantastisk bra land å sykle i. Flott terreng, gode vegar, godt utvalg mat og generelt veldig enkelt å campe. Anbefalast på det absolutt varmaste!
Mads
AUST 